Baols Krantje

Beste,
De afgelopen drie dagen naar het ziekenhuis geweest. Op dinsdag 23 oktober ter controle naar Dr. Caluw? geweest. De wonden van het weghalen van de tumoren waren prima genezen en hebben verder geen behandeling of nazorg meer nodig.
Op woensdag 24 oktober naar de oncoloog Dr. Meijskens geweest en die heeft ervoor gezorgd dat ik direct bij Dr. Kuijken terecht kon voor mijn gebit, want dat moet worden gesaneerd voordat ze met de behandeling kunnen beginnen. Als je namelijk Chemo krijgt, ben je erg gevoelig voor allerlei ziekten die via virussen en bacteri?n worden verspreid. Elk wondje en elk gaatje moet dan dicht zijn om besmetting te voorkomen. In mijn geval betekent het dat ik op vrijdag 2 november as bij de kaakchirurg al mijn tanden moet laten trekken.
Gevolg van deze ingreep is dat de start van de chemokuur is uitgesteld van maandag 5 november naar donderdag 8 november as.
Bij de oncoloog kreeg ik ook te horen dat de beenmergpunctie niets had opgeleverd. Met andere woorden: geen aantasting van beenmerg door tumoren. ‘Een geluk bij een ongeluk’ noem ik dat dan maar.

Donderdag 25 oktober weer naar het ziekenhuis toe. Nu om een zogenaamde Port-a-Cath te laten plaatsen. Dat gebeurt onder narcose. De ‘Port-a-Cath’ dient straks om de chemo te kunnen toedienen. Ze hoeven dan niet telkens in je aderen te prikken, die zodoende beschermd worden. Handige oplossing ! Port staat voor poort en Cath staat voor Catheder. Een Poortkatheder dus.
’s Avonds mocht ik al weer naar huis. So Far So Good. Maandag 29 oktober naar Leuven voor een PET-scan. Ik heb al eerder verteld dat die dient als referentiekader. Ze kunnen dan zien welke tumorcellen actief zijn in je lijf en dan kunnen ze na een x-aantal chemo’s weer een PET-scan maken en zien hoe de chemo onder de tumoren heeft huisgehouden. Laten we hopen dat het goed aanslaat en dat al die vervelende tumoren snel het loodje leggen…..
Tot zover mijn relaas van de afgelopen week.
Tot de volgende keer…

Beste,
De laatste dagen valt het me pas op hoe vaak het woord kanker wel niet gebruikt wordt op radio en TV. Zit nu (nacht van vrijdag op zaterdag) naar Radio 1 (Casa Luna) te luisteren en daarop is een gesprek met een vrouw (Karin Spaink) die borstkanker heeft gehad en ze praat over haar ervaringen.

Het programma is als volgt aangekondigd:
Vandaag: Karin Spaink
Vrijdag spannen drie vrouwen een kort geding aan tegen de staat om de leeftijdsgrens bij preventief borstkankeronderzoek in Nederland af te schaffen. Publicist Karin Spaink heeft borstkanker en schreef daarover het pamflet Open en Bloot. Daarin verzet ze zich tegen de softe manier waarop borstkanker onder de aandacht wordt gebracht. Ze praat met Klaas Drupsteen over het proces, de dood en de levenslust

Verrassend gesprek, want ze onthult o.a. dat borstkankeronderzoek slechts 0,1% meer gevallen opspoort. Ze pleit er voor om vooral regelmatig zelfonderzoek te doen. Dat levert beter resultaat op dan het landelijk borstkankeronderzoek.
Bovendien zegt ze dat de x-rays en scans die gemaakt worden, niet in alle gevallen ook uitsluitsel geven. Het schijnt volgens haar nogal eens voor te komen dat er vrouwen onnodig geopereerd worden.
Ze reageert ook op een rechtszaak die oudere vrouwen tegen de staat hebben aangespannen, omdat ze vinden dat ze ook recht hebben op borstonderzoek. Ze zegt dat dit weinig of geen zin heeft, omdat bij oudere mensen die kankers over het algemeen minder snel groeien. Datzelfde geldt volgens haar ook voor prostaatkanker.
Beter is het volgens Karin Spaink om de leeftijdsgrens naar beneden toe bij te stellen.

Leuke uitzending waarvan je weer een heleboel leert.

Beste,
Op 16 oktober terug geweest naar ziekenhuis en chirurg Dr. Caluwe heeft de drain verwijderd en concludeerde dat alles naar wens was, tenminste met de wond.
’s-Avonds vond er een multi disciplinair overleg plaats en daaruit zou dan rollen wat mijn behandeling zou worden. Dr. Caluwe heeft me later die avond teruggebeld en vertelde dat ik woensdag 17 oktober bij Dr. Martens de oncoloog moest komen. Die zou me dus alles eens haarfijn uitleggen.
Hij heeft me de juiste definitie van de tumor gegeven en dat die in het stadium IV valt, omdat ik problemen met mijn huid heb (op mijn linker pols is ook een ontsteking weggehaald en die was het gevolg van de tumor). Het is een ALK negatief en die is wat lastiger te behandelen (sic!).
Gevolg dat ik zeer waarschijnlijk ook een stamceltransplantatie zal moeten ondergaan. Dit om een eventuele tweede behandeling goed te kunnen aanpakken en later het beenmerg weer te kunnen laten herstellen.
De eerste serie chemokuren (6 a 8 behandelingen = 18 tot 24 weken) begint op 5 november en bij die eerste kuur zal ik vijf a zeven dagen opgenomen moeten worden. Daarna zullen de kuren poliklinisch worden uitgevoerd. De chemokuur is van het type CHOP-21.
Voordat het zover is, moet ik nog even door de PET-Scan. Daarmee wordt het beeld van de tumoren vastgelegd voor latere referentie.
De komende weken ben ik eigenlijk meer in het ziekenhuis dan thuis, want op 23, 24 en 25 oktober moet ik in de voorbereidingsfase naar het ziekenhuis voor allerlei controles.
Op 29 oktober de PET-Scan in Leuven en op 5 november opname ivm de start van de chemokuur.
Op 15 november gesprek met Prof. Dr. Maertens uit Leuven over de stamceltransplantatie.
Op vrijdag 16 november is er weer de jaarlijkse Baarle-1000+quiz die ik voor het Baarlese verenigingsleven organiseer. Dit jaar zullen ze het zonder mij moeten doen, maar ik zal er wel voor zorgen dat alles in orde is voor de quiz, zodat die zoals gebruikelijk om exact 20.00 uur van start kan gaan. In verband met het vele ziekenhuisbezoek, begin ik vandaag maar met de voorbereidingen. Een leuke afleiding na alle andere berichten van afgelopen weken….
Tot de volgende keer…..

Beste,

Na de operatie natuurlijk even bijkomen en dat viel allemaal reuze mee. Chirurg stond twee keer per dag naast mijn bed om te vragen hoe het allemaal ging en of ik nog pijn had. Het ging prima en had dus geen pijn (gelukkig).
Op dinsdagmiddag kreeg ik van de chirurg te horen dat ze in de knobbel kwaadaardige tumoren gevonden hadden en dat ik een Non-Hodgkin had. Nader onderzoek moet nog uitwijzen welke subvariant ik heb. Het klinkt als een soort verdict: ‘Je hebt kanker!’, toch schrok ik zelf er niet van, voelde waarschijnlijk al op mijn klompen aan dat het mis zou zijn.
Heb Nicole pas de volgende middag ingelicht, toen ze op bezoek kwam, anders had ze waarschijnlijk de hele nacht niet geslapen. Nu kon ik het haar precies uitleggen wat er aan de hand was.
Woensdag wat later in de middag kwam Dr. Verjans het verdict nog eens bevestigen, maar er moesten ook nog wat extra onderzoekjes gedaan worden. Zo was ik woensdagochtend al onder de CT-Scan geweest en mocht ik donderdagochtend nog even onder de CT-Scan. Donderdagmiddag werd er dan nog een beenmergpunctie genomen. Achteraf hoorde ik van mijn zus Renee die verpleegster is met de nodige ervaring dat dit een pijnlijke ingreep was. Als ik je vertel dat ik zelfs de slappe lach even heb gehad terwijl ik op de behandeltafel lag, dan viel ook dit allemaal mee. Na de punctie mocht ik naar huis en heeft Dr. Verjans ook Nicole uitgebreid op de hoogte kunnen brengen. Het vervolg komt op dinsdag 16 oktober als ik bij de chirurg Dr Caluwe terug moet komen. Tot dan………..

Beste,

Het was even schrikken toen ik op 6 september 2007 een knobbeltje onder mijn linker oksel ontdekte. Je leest zo nu en dan wel eens wat en dus gingen er direct een paar alarmbellen rinkelen.
Na enkele dagen was het knobbeltje een flinke knobbel geworden en toen direct contact gezocht met het Ziekenhuis en afspraak gemaakt met de specialist, Dr. Verjans.
Mocht een weekje later bij haar komen en ze keek al een beetje zorgelijk. Ze heeft me helemaal onderzocht en vertelde dat het mogelijk een ontsteking was, omdat het rood gekleurd en warm was. Ik kreeg een stevige antibiotica-kuur voorgeschreven met twee tabletten van 875 mg per dag (Augmentin 875). ‘Met deze kuur moet het weg zijn over tien dagen’ kreeg ik te horen.

Na veertien dagen bij haar op controle en de knobbel was wel iets kleiner geworden, maar zeker niet verdwenen. Op deze vrijdag 5 oktober kreeg ik te horen dat de knobbel operatief verwijderd moest worden om hem te kunnen analyseren.
Maandag 8 oktober lag ik al op de operatietafel. Tussen ontdekking en operatie lag precies een maand en twee dagen. Lekker snel gewerkt daar in het Ziekenhuis in Turnhout!