Archive for januari, 2008

More money….

maandag, januari 28th, 2008

In dezelfde Raadvergadering van Baarle-Nassau, stelde Peter Tuytelaars (CDA) aan de orde dat het BLS-Team ook een aantal keren per jaar door de Meldkamer werd opgeroepen om ingezet te worden in de buurdorpen Alphen en Chaam.

Hij memoreerde aan het feit dat het BLS-Team in het leven is geroepen om voor de Baarlese burgers te dienen. Tenslotte wordt het team ook helemaal betaald door de gemeente Baarle-Nassau. Hij is van mening dat wanneer het BLS-Team buiten Baarle-Nassau moet opereren omdat de RAV (Regionale Ambulance Voorziening) niet op tijd in Alphen of Chaam kan komen, de RAV ook maar moet betalen voor de diensten die geleverd worden. Geheel terecht overigens, want toen in 2004 en 2005 met de RAV contact was over de bekostiging van het BLS-Team, gaven ze niet thuis. En alleen profiteren van een prima voorziening en er niet voor betalen, dat is in deze tijd van privatisering natuurlijk van de besnuffelde….

De andere fracties waren het snel eens met de CDA-afgevaardigde en dus gaat er voortaan een rekening (inclusief een stukje van de overhead-kosten) naar de RAV als er weer eens naar Alphen of Chaam moet worden uitgerukt. En dat is in januari 2008 dus al weer een keer gebeurd. Nu de rekening nog….

Op de vraag van de burgemeester of dat ook geldt voor uitrukken naar Baarle-Hertog, was de Raad het erover eens dat Baarle-Hertog tot het dorp gerekend moet worden en dus geen rekening krijgt.

Overigens wordt het BLS-Team niet standaard opgeroepen als er in Baarle-Hertog bijvoorbeeld iemand een hartinfarct krijgt. Dat is een heel spijtige zaak voor de inwoners van Baarle-Hertog, want de ambulance uit Turnhout en de MUG doen er minstens een kwartier (als het al niet langer is) over om in Baarle-Hertog te komen. En bij een infarct zijn de eerste ZES minuten van levensbelang. Het BLS-Team is normaliter binnen de drie minuten al aan het rijden!

Jammer dat het gemeentebestuur van Baarle-Hertog (inclusief de Raad) de noodzaak van het inzetten van het BLS-team niet inzien, althans misschien zien ze in Baarle-Hertog de noodzaak wel in, maar zijn niet van zins er voor te betalen. Totdat misschien eens een keer een schepen of een raadslid getroffen wordt door een infarct en dan twintig minuten moet wachten op de hulpdiensten uit Turnhout. Hopelijk gaan dan de ogen open. In ieder geval heeft het afgelopen jaar al zeker een dode gekost, waarbij de hulpdiensten na een hartinfarct na twintig minuten ter plaatse waren. Wat dat betreft kun je beter maar niet in Baarle-Hertog wonen, ook al is de rest prima in orde. Misschien toch nog maar eens keer overdenken in de Raad van Baarle-Hertog.

In ieder geval heeft de Raad van Baarle-Nassau bij de RAV de puntjes op de i gezet. En dan nu wachten op Baarle-Hertog. Misschien dat een fusie van de brandweerkorpsen een oplossing wordt voor dit levensreddende (of levenskostende voor Baarle-Hertog) probleem…..

Ed

Money makes the world goes round…(*)

vrijdag, januari 25th, 2008

Prachtige plannen hadden ze in Baarle-Nassau met het Sint Annaplein. Het moest het nieuwe dorpshart van Baarle worden.

Er werden ideeen gevraagd van de bevolking en daarop werd massaal gereageerd. Er kwamen ruim 30 plannen binnen. Ze werden uitgebreid besproken onder leiding van een extern bureau natuurlijk…
Er werd niet op een dubbeltje gekeken om van het Sint Annaplein iets fraais te maken.
Na de bespreking van de plannen van de bevolking werd een drietal ontwerpbureaus uitgenodigd om vanuit de plannen van de bevolking een ontwerp te maken.
Er kwamen drie plannen op tafel en die werden ook weer voorgelegd aan de bevolking en een ruime meerderheid zag toen het meest in het plan van Bureau Lubbers.
Dat idee werd op 24 januari 2008 aan de Raad voorgelegd..
Tot zover de voorgeschiedenis.

In de Raadsvergadering van 24 januari bleek er in de Raad geen overeenstemming te bereiken. Met name de CDA-fractie bleek de reconstructieplannen van het Sint Annaplein veel en veel te duur te vinden. Een bedrag van Euro 670.000,- is voor het CDA een brug te ver.
En wat gebeurt er nu? NIETS dus. Men laat het allemaal bij het oude. Men gaat nu in twee fasen het Sint Annaplein aanpakken. Als straks de noodvoorziening van het gemeentehuis weg is, wordt het binnenplein opnieuw ingericht. Als de omleiding (rondweg) klaar is over een jaar of drie/vier gaat men de parkeerplaatsen opnieuw aanpakken. Het ontwerp voor het binnenplein zal in eigen huis gemaakt worden en straks zal het plan voor de reconstructie van het parkeergedeelte ook wel weer in eigen huis gemaakt worden.

Conclusie: het Sint Annaplein blijft bij het oude. Dat het oorspronkelijk ontwerp van het Sint Annaplein al ruim 50 jaar oud is en in wezen achterhaald is, vergeet men dan maar. De insteek was prima, nu de kans er is om eens dat verouderde plein goed op de schop te nemen, laat men die kans weer liggen. Argument: het kost geld. Ja, dank me de donder….. voor niets gaat de zon op!

Het is altijd weer hetzelfde liedje in Baarle-Nassau. Zodra het geld gaat kosten, haakt men af. Dat doet de gemeente Baarle-Nassau ook met alle regels die het stelt. Prachtige beleidsplannen liggen eraan ten grondslag en men maakt duidelijke regels voor allerlei zaken, maar op het moment dat er gecontroleerd moet worden op overtreding van de regels, haakt Baarle-Nassau af. Controle kost namelijk geld. Men zou dan een of meerdere controle-ambtenaren moeten aanstellen en dan zegt de Raad: daarvoor geven we geen geld. Ik zou zeggen, maak dan ook geen regeltjes en besteed je tijd wat beter en efficienter. Daarmee is overigens de gemeenschap Baarle-Nassau geen cent geholpen, want door het ontbreken van een deugdelijk controle-apparaat verandert Baarle-Nassau langzaamaan in een soort vrijstaat. Daar mag alles, want aan de regeltjes houden hoeft toch niet omdat er toch geen controle is.

Ik zeg het nu sterk gechargeerd, maar in principe komt het daar wel op neer. Baarle-Nassau let op uw zaak. Dit gaat vroeg of laat goed fout!

Ed

(*) titel ontleed aan Cabaret.

Tsja…..

woensdag, januari 23rd, 2008

Beste,

Ik schreef het al in mijn vorige bijdrage: de vermoeidheid slaat toe. Dat heeft een oorzaak en het is niet alleen dat ik wat slaap tekort kwam. Daarvan ben ik nu wel overtuigd.
Rust is natuurlijk goed, maar na de vierde kuur heb ik ook dagelijks prednisol geslikt en van dat hormoon is bekend dat het op korte termijn de spieren afbreekt.
De Prednisol was nodig om mijn plotseling opgekomen wonden sneller te genezen en dat lukt inmiddels prima. Bijkomend negatief effect was dat ik spierpijn kreeg in mijn rechterarm (muist zo moeilijk met de computer!) en ook wat vermoeidheid voelde in mijn benen. Daarbij kwam dat ik afgelopen nacht nauwelijks heb kunnen slapen, omdat ik om de haverklap spierkramp kreeg in mijn voeten.

Vandaag ben ik daarom besloten te stoppen met de Prednisol tot de volgende chemokuur op 1 februari as. Ik hoop dan ook maar dat de spierpijn vanaf nu gaat afnemen en dat ik weer ‘normaal’ kan functioneren en in ieder geval geen last meer krijg van spierkramp.
Soms moet je wat doen met de ‘kennis’ die je inmiddels van je ziekte hebt opgedaan en dat heb ik vandaag dan maar gedaan. In de hoop dat….
Je hoort binnenkort wel hoe het verlopen is.
Ed

Zucht…

zaterdag, januari 19th, 2008

Beste,

Ja een diepe zucht slaakte ik toen ik dus hoorde dat de kankercellen in mijn buik al verdwenen waren na drie chemokuren. Een diepe zucht moest ik ook slaken na de vierde chemokuur op vrijdag 11 januari jl.
Die zucht kwam echter van vermoeidheid. Ik had de nacht ervoor slechts vier uur geslapen en dat is natuurlijk niet goed te praten, want nu de chemo je weerstand langzaam maar zeker afbreekt, moet je juist een goede rust krijgen om de gevolgen tot een minimum te beperken. Dit doen we dus niet meer, we pakken nu voldoende rust.
Vervelend is wel dat door de chemo je nog eens een extra energie-boost krijgt en dan denk je dat je alles weer aankunt. Ik zal er voortaan verdacht op moeten zijn, dat ik absoluut voldoende rust pak. Desnoods maar een paar tussendoor-slaapjes, maar er moet echt meer gerust worden en als je dan nog van alles wilt doen, is dat soms een moeilijke afweging. Toch zal de rust moeten voorgaan en daarvan zal ik me de komende tijd steeds meer bewust moeten zijn, want er volgen nog minimaal twee chemokuren en de negatieve effecten ervan stapelen zich toch elke keer op.
Ik merk dat wanneer er niet voldoende rust is geweest er vermoeidheid-verschijnselen in mijn spieren optreden en dat ondanks de revalidatie-therapie!
De komende weken toch maar een paar stapjes terug nemen en het wat kalmer aan gaan doen. De overgebleven tijd goed en efficient benutten en dan draait alles toch gewoon door.
En anders slaken we maar weer eens een diepe zucht.

Ed

1-0 !

vrijdag, januari 11th, 2008

Beste,

Donderdag naar prof. Maertens geweest om de uitslag van de CT-scan te bespreken.
Hij was over de uitslag zeer te spreken, want de kankercellen die aanwezig waren in mijn buik zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Ook het bloed was prima in orde.
Prof. Maertens was zelfs positief verbaasd dat na 3 chemokuren deze kankercellen al het loodje hadden gelegd.
Voor mij het eerste echte positieve nieuws in maanden. 1-0 dus voorlopig om in maar in een sportterm te vervallen.

Alleen was hij ook verbaasd over de wonden aan mijn enkel en aan mijn vinger, terwijl de andere wonden wel genezen blijven.
Deze wonden en wondjes zijn het gevolg geweest (of zijn nog?) van Psoriasis waarvan ik last had (heb).
Zelfs de wond in mijn hand waarin zelfs een kankercel was geconstateerd bij de PET-scan, is volledig genezen en blijft genezen. Het een is in volkomen tegenspraak met het ander en dat kon prof. Maertens ook niet verklaren. Hij raadde aan met de behandeling door te gaan en te bekijken hoe de wonden zich gedragen na de 4e chemokuur van vrijdag 11 januari.
Voorlopig lijkt het slikken van Medrol al de nodige verbetering te geven, want mijn voet is niet meer dik en ook is de wond aan mijn enkel niet meer zo rood gekleurd. De cortizonen lijken te werken en bij de Chemokuur krijg je gedurende vijf dagen ook nog een flinke dosis van dat spul, dus verwacht ik wel dat het nu gaat beteren.

Voorlopig dus even positief nieuws. We roepen nog geen ‘Alleluja’ voordat ook echt alles is genezen, maar het helpt natuurlijk wel om de moed erin te houden.
En dan nu de 4e cocktail gaan ophalen.
Tot de volgende keer
Ed